Door de poort van La Rochelle
Door de poort van La Rochelle
La Rochelle is de plek waar de tempelier Lorenzo in 1307 vluchtte van een genocide. Een bijzonder moment om na ruim 700 jaar, op eigen kiel, tussen de Torens van La Rochelle te varen.
Lorenzo is een personage in mijn boek. Dansen met de Ziel.
Een tekstgedeelte uit mijn boek:
In het jaar 1307
“Het is eb in de haven van La Rochelle waar ik samen met vele anderen aan boord van de Étoile de Mer ga. Het is een drukte van jewelste. Mensen lopen door elkaar en de boot wordt bevoorraad met van alles en nog wat. Ik zoek, voor zover dat kan, de stilte op. Een jonge dame die me steeds opvalt loopt af en aan met kisten voedsel. Ze is een bijzondere verschijning en mijn blik wordt steeds naar haar toe getrokken.
Ik draai me om en staar over de drukke vissershaven, met het geluid van de meeuwen, de geur van het water en de zachte bries in mijn haren doezel ik wat weg, hetgeen de emotionele pijn even wat verzacht. Een hand op mijn schouder en een bekende stem maakt me weer alert. Het is de hand en de stem van Francesco. Mijn jeugdvriend uit Italië. Met een gevoel van intens geluk vallen we elkaar in de armen. Francesco en ik waren op hetzelfde moment ingetreden in de orde van de tempeliers en na onze officiële benoeming hadden onze wegen zich gescheiden. Hij was naar het Midden-Oosten, vlak bij de Tempelberg in Jeruzalem uitgezonden en ik naar het zuiden van Frankrijk.
En nu hadden we elkaar weer gevonden. Wat een feest om hem weer te zien. Met een geluksgevoel nestelen we ons tegen de mastvoet en raken we in een diepe conversatie over alles wat we hebben meegemaakt. Alsof de periode waarin we geen contact hebben gehad er niet toe deed. Het had geen invloed gehad op onze vriendschap. Hij vertelt me dat hij van de mannenliefde is en dat hij de liefde van zijn leven heeft moeten achterlaten op de Tempelberg. Wetende hem nooit meer te zien. Zijn tranen verraden zijn diepe verdriet.
Dit schip, deze tocht gaat alle schepen achter ons verbranden. Alles wat ons lief is moeten we loslaten. Het eerste gedeelte van ons leven zal worden uitgewist.
Het water komt snel opzetten en klotst meer en meer tegen het schip aan. De achtersteven wordt steeds meer opgetild door het water en ik voel het schip in beweging komen. Uiteindelijk omringt het water de gehele scheepsromp en de zeebodem is verdwenen onder de kiel. Er zijn inmiddels al een paar zeilen gehesen waarmee het schip beweging maakt richting de uitgang van de haven.”
PS: overigens werden de Torens van La Rochelle, ook wel De wachters van de Atlantische kust genoemd zijn gebouwd in de 14e en 15e eeuw.
